मेघालय (Meghalaya).दि.२९:जगभरात अशा अनेक अनोख्या गोष्टी आहेत ज्या लोकांना आश्चर्यचकित करतात. या बाबतीत भारतही मागे नाही, कारण येथे विविध धर्म आणि संस्कृतीचे लोक राहतात. भारतातील प्रत्येक गावाची स्वतःची एक वेगळी कहाणी आहे. ईशान्य भारतातील मेघालयमध्ये काँगथोंग (Kongthong) नावाचे एक छोटेसे गाव आपल्या अजब परंपरेसाठी जगभर प्रसिद्ध झाले आहे. या गावाला ‘शिट्टी वाजवणारे गाव’ (Whistling Village) म्हणूनही ओळखले जाते.
काय आहे ‘जिंगरवाई इवबेई’ परंपरा? (The Tradition of Jingrwai Iwbait)
मेघालयाच्या पूर्व खासी हिल्स जिल्ह्यात (East Khasi Hills) वसलेल्या या गावात लोकांना त्यांच्या पहिल्या नावाने संबोधले जात नाही. येथे लोक एकमेकांना एका विशिष्ट गाण्याच्या चालीने (Tune) हाक मारतात. या अनोख्या परंपरेला ‘जिंगरवाई इवबेई’ (Jingrwai Iwbait) म्हणतात, ज्याचा अर्थ ‘पूर्वज आईच्या सन्मानार्थ गायले जाणारे गीत’ असा आहे.
जेव्हा गावात एखाद्या मुलाचा जन्म होतो, तेव्हा आई त्या मुलासाठी एक विशेष चाल रचते. ही चाल १५ ते २० सेकंद टिकू शकते आणि प्रत्येक मुलासाठी ती अद्वितीय (Unique) असते. पुढे हीच चाल त्या मुलाची खरी ओळख बनते.
प्रत्येक व्यक्तीच्या वैशिष्ट्यपूर्ण सुराची कहाणी
कोंगथोंग गावातील लोकांची तीन नावे असतात:
१. अधिकृत नाव (Official Name): जे सरकारी कामांसाठी वापरले जाते.
२. गाण्याची चाल (Specific Tune): जी त्यांची खरी ओळख आहे.
३. लहान स्वर (Short Tune): जे टोपणनाव (Nickname) म्हणून वापरले जाते.
विशेष म्हणजे, ही धून कधीही दुसऱ्या कोणालाही दिली जात नाही. जर ती व्यक्ती मरण पावली, तर ती धून कायमची नाहीशी होते. प्राचीन काळी जंगलात आणि डोंगरांमध्ये शिकार करताना किंवा शेती करताना एकमेकांशी संपर्क साधण्यासाठी या सुरांचा वापर केला जात असे.
५०० वर्षे जुनी परंपरा आणि जागतिक ओळख
ही परंपरा ५०० वर्षांहून अधिक जुनी असल्याचे मानले जाते. गावकऱ्यांचा असा विश्वास आहे की, सुरात हाक मारल्याने दुष्ट शक्ती (Evil Spirits) गोंधळून जातात आणि मानवाचे संरक्षण (Protection) होते. या गावाला संयुक्त राष्ट्र जागतिक पर्यटन संघटनेच्या (UNWTO) ‘सर्वोत्कृष्ट पर्यटन गाव’ पुरस्कारासाठी नामांकित करण्यात आले होते. निसर्गरम्य वातावरण आणि शांततेच्या शोधात असलेले अनेक पर्यटक (Tourists) आता या गावाकडे आकर्षित होत आहेत.
